Art. 7. Kara pieniężna

Wobec podmiotu zbiorowego sąd orzeka karę pieniężną w wysokości od 1000 do 5 000 000 złotych, nie wyższą jednak niż 3 % przychodu osiągniętego w roku obrotowym, w którym popełniono czyn zabroniony będący podstawą odpowiedzialności podmiotu zbiorowego.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa karę pieniężną, którą sąd orzeka wobec podmiotu zbiorowego. Wskazuje zarówno jej ustawowy przedział, jak i dodatkowe ograniczenie związane z przychodem podmiotu. Kara wynosi od 1000 do 5 000 000 złotych, przy czym nie może przekroczyć 3% przychodu osiągniętego w roku obrotowym, w którym popełniono czyn zabroniony będący podstawą odpowiedzialności podmiotu zbiorowego.

Oznacza to, że przy ustalaniu wysokości kary znaczenie mają dwa elementy: kwotowe granice wskazane w przepisie oraz wysokość przychodu z określonego roku obrotowego. Górna granica 5 000 000 złotych nie jest jedynym limitem, ponieważ kara nie może być wyższa także niż 3% przychodu. Dla zastosowania tego ograniczenia istotny jest rok obrotowy, w którym popełniono czyn, a nie ogólnie określony okres działalności podmiotu.

Przepis nie wskazuje szczegółowych kryteriów wyboru konkretnej kwoty w ramach określonych granic. Ustanawia natomiast jasne ramy finansowej sankcji i wiąże jej maksymalny poziom z przychodem podmiotu zbiorowego. W praktyce wysokość przychodu może więc wpływać na rzeczywistą górną granicę kary, nawet gdy ustawowy limit 5 000 000 złotych nie został osiągnięty. Regulacja określa tym samym zarówno minimalny poziom kary, jak i maksymalny poziom nominalny oraz limit procentowy odnoszący się do przychodu osiągniętego w roku popełnienia czynu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1822.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 7a.