Art. 32. Zbieg wniosku prokuratora i pokrzywdzonego

Jeżeli wniosek w tej samej sprawie złożyli prokurator i pokrzywdzony, rozpoznaniu podlega wniosek prokuratora; sąd orzeka o dopuszczeniu pokrzywdzonego do udziału w postępowaniu obok prokuratora, chyba że sprzeciwia się temu interes wymiaru sprawiedliwości; art. 53 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 32.

Przepis rozstrzyga, który wniosek ma być rozpoznany, gdy w tej samej sprawie swoje wnioski złożyli jednocześnie prokurator i pokrzywdzony. W takiej sytuacji pierwszeństwo ma wniosek prokuratora. Nie oznacza to jednak automatycznego wyłączenia pokrzywdzonego z postępowania. Sąd powinien rozstrzygnąć, czy dopuścić go do udziału w postępowaniu obok prokuratora.

Dopuszczenie pokrzywdzonego jest zasadą, od której przepis przewiduje jeden wyjątek. Sąd nie dopuści pokrzywdzonego do udziału obok prokuratora, jeżeli sprzeciwia się temu interes wymiaru sprawiedliwości. Ocena tej przesłanki należy do sądu i wiąże się z wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie udziału pokrzywdzonego.

Znaczenie przepisu polega więc na uporządkowaniu sytuacji, w której prokurator i pokrzywdzony składają wnioski dotyczące tej samej sprawy. Wniosek prokuratora podlega rozpoznaniu, natomiast udział pokrzywdzonego wymaga decyzji sądu. Przepis zachowuje przy tym możliwość współuczestniczenia pokrzywdzonego w postępowaniu, chyba że jego udział byłby sprzeczny z interesem wymiaru sprawiedliwości. W zakresie wskazanym w przepisie art. 53 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio, co oznacza, że regulacja ta znajduje zastosowanie z uwzględnieniem charakteru opisanej sytuacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1822.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 33.