Art. 8. Pełna odpowiedzialność za szkodę umyślną

Jeżeli funkcjonariusz umyślnie wyrządził szkodę, jest obowiązany do jej naprawienia w pełnej wysokości.

Komentarz do Art. 8.

Przepis określa zasady odpowiedzialności funkcjonariusza za szkodę wyrządzoną umyślnie. Jego zastosowanie zależy od spełnienia dwóch przesłanek: musi wystąpić szkoda, a jej wyrządzenie musi być umyślne. Odpowiedzialność nie wynika więc z samego faktu powstania szkody, lecz jest związana ze sposobem działania funkcjonariusza wskazanym w przepisie.

Kluczowe znaczenie ma zakres obowiązku naprawienia szkody. W razie umyślnego jej wyrządzenia funkcjonariusz jest obowiązany naprawić ją „w pełnej wysokości”. Oznacza to, że przepis nie przewiduje w takiej sytuacji ograniczenia odpowiedzialności do części szkody. Obowiązek odnosi się do całej szkody, której wyrządzenie można przypisać funkcjonariuszowi jako umyślne.

Praktycznie przepis ustanawia surową regułę odpowiedzialności majątkowej: umyślne wyrządzenie szkody prowadzi do obowiązku jej pełnego naprawienia. Znaczenie ma zatem zarówno ustalenie, że szkoda rzeczywiście powstała, jak i stwierdzenie, że funkcjonariusz wyrządził ją umyślnie. Sam przepis nie określa sposobu naprawienia szkody ani trybu dochodzenia należności, lecz jasno wskazuje zakres odpowiedzialności, obejmujący pełną wysokość szkody.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 548.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 7.Art. 9.