Art. 19. Przepisy dotychczasowe w sprawach o odszkodowanie

Do spraw o odszkodowanie wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, chyba że zostanie zawarta ugoda.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa, jakie regulacje stosuje się do spraw o odszkodowanie, które zostały wszczęte przed wejściem w życie ustawy, ale do tego momentu nie zostały zakończone. Przyjmuje on zasadę dalszego stosowania przepisów dotychczasowych. Oznacza to, że samo wejście w życie nowej ustawy nie powoduje automatycznej zmiany podstawy prawnej ani reguł prowadzenia takich spraw.

Rozwiązanie to dotyczy wyłącznie postępowań spełniających jednocześnie dwa warunki: musiały zostać wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy i pozostawać w tym dniu niezakończone. Przepis nie odnosi się natomiast do spraw, które zostały wszczęte po wejściu ustawy w życie, ani nie określa zasad właściwych dla postępowań zakończonych wcześniej.

Wyjątkiem od stosowania przepisów dotychczasowych jest zawarcie ugody. W takim przypadku przepis dopuszcza odejście od zasady kontynuowania sprawy według wcześniejszych regulacji. Sama możliwość zawarcia ugody nie oznacza jednak, że każda niezakończona sprawa zostaje zakończona w ten sposób, lecz wskazuje na szczególną sytuację, w której zastosowanie znajduje wyjątek przewidziany w przepisie.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na rozgraniczeniu spraw prowadzonych według wcześniejszych zasad od spraw, do których zastosowanie może mieć nowa ustawa. Przepis zapewnia więc ciągłość postępowań już rozpoczętych, a jednocześnie pozostawia możliwość ich zakończenia w drodze ugody. W efekcie o zastosowaniu przepisów dotychczasowych decydują przede wszystkim moment wszczęcia sprawy, jej stan w dniu wejścia ustawy w życie oraz to, czy została zawarta ugoda.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 548.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 20.