Art. 14. Przedawnienie roszczeń o naprawienie szkody

1. Do przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez funkcjonariusza stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2, przepisy działu czternastego Kodeksu pracy.

2. W razie wyrządzenia przez funkcjonariusza szkody osobie trzeciej, terminy przedawnienia liczą się od zaspokojenia roszczenia tej osoby.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa zasady przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez funkcjonariusza. Co do zasady do takich roszczeń stosuje się przepisy działu czternastego Kodeksu pracy. Oznacza to, że ustawa nie określa w tym miejscu własnych, odrębnych terminów, lecz odsyła do regulacji wskazanej części Kodeksu pracy.

Od tej zasady przewidziano szczególny wyjątek. Jeżeli funkcjonariusz wyrządził szkodę osobie trzeciej, terminy przedawnienia nie są liczone od samego powstania szkody ani od innego zdarzenia, lecz od momentu zaspokojenia roszczenia tej osoby. Dla ustalenia początku biegu przedawnienia istotne jest więc wcześniejsze naprawienie szkody lub spełnienie świadczenia na rzecz osoby trzeciej, której roszczenie zostało zaspokojone.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na rozróżnieniu dwóch sytuacji. W typowych przypadkach zastosowanie mają terminy wynikające z działu czternastego Kodeksu pracy. Natomiast w przypadku szkody wyrządzonej osobie trzeciej ich bieg zostaje powiązany z zaspokojeniem roszczenia tej osoby. Przepis wskazuje zatem zarówno źródło terminów przedawnienia, jak i szczególny sposób ustalania chwili, od której terminy te należy liczyć. Dotyczy to roszczeń związanych ze szkodą wyrządzoną przez funkcjonariusza, niezależnie od tego, że w drugim przypadku poszkodowaną osobą jest osoba trzecia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 548.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13a.Art. 15.