Art. 55. Limity stężenia cyjanku w miejscu zrzutu odpadów przeróbczych

Posiadacz odpadów prowadzący obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, który prowadził działalność w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy jest obowiązany wykazać w ocenie ryzyka obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, że stężenie cyjanku dysocjującego w słabym kwasie w miejscu zrzutu odpadów przeróbczych do stawu osadowego nie przekracza:

1) 50 ppm – od dnia wejścia w życie ustawy;

2) 25 ppm – od dnia 1 maja 2013 r.;

3) 10 ppm – od dnia 1 maja 2018 r.

Komentarz do Art. 55.

Przepis określa obowiązek posiadacza odpadów prowadzącego obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, jeżeli obiekt ten działał w dniu poprzedzającym wejście w życie ustawy. Taki posiadacz musi wykazać w ocenie ryzyka obiektu, że w określonym miejscu stężenie cyjanku dysocjującego w słabym kwasie nie przekracza poziomów wskazanych w przepisie.

Badane miejsce to punkt zrzutu odpadów przeróbczych do stawu osadowego. Przepis ustanawia trzy kolejne wartości graniczne:

50 ppm, obowiązujące od dnia wejścia w życie ustawy,
25 ppm, obowiązujące od terminu wskazanego w punkcie 2,
10 ppm, obowiązujące od terminu wskazanego w punkcie 3.

Regulacja ma charakter etapowy. Początkowo dopuszczalny poziom wynosi 50 ppm, następnie zostaje obniżony do 25 ppm, a w ostatnim etapie do 10 ppm. Oznacza to stopniowe zaostrzanie wymogu dotyczącego stężenia cyjanku w miejscu zrzutu. Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że spełnienie wymogu nie jest wykazywane ogólnie dla całego obiektu, lecz w ramach jego oceny ryzyka, z uwzględnieniem konkretnego miejsca zrzutu i kolejnych wartości granicznych. Obowiązek ten odnosi się do posiadaczy prowadzących działalność już przed wejściem ustawy w życie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2008 r. poz. 865.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 54.Art. 56.