Art. 9. u.o.z. Obowiązek zapewnienia odpowiednich warunków zwierzętom domowym

Ustawa zmieniająca (Dz.U. 2026 poz. 737) weszła w życie 23 czerwca 2026 r. Zmiana tego przepisu nie została jeszcze naniesiona w serwisie. Zmiana obejmie: ust. 2, ust. 3, ust. 4, ust. 5, ust. 6, ust. 7, ust. 8, ust. 9. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o ochronie zwierząt – Dz.U. 2026 poz. 737.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Tak przepis brzmi po zmianie, która weszła w życie 23 czerwca 2026 r. W serwisie nie została ona jeszcze naniesiona.

2. Zabrania się trzymania psów i kotów na uwięzi.

3. Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy prowadzenia psa lub kota na smyczy lub uwiązania na czas: 1) transportu tego zwierzęcia;

2) udziału tego zwierzęcia w wystawie, pokazie, konkursie, występie, treningu lub tresurze;

3) przeprowadzanego na tym zwierzęciu zabiegu lekarsko-weterynaryjnego, profilaktycznego lub pielęgnacyjnego;

4) krótkotrwały i incydentalny, poza miejscem stałego bytowania zwierzęcia, w sposób niepowodujący naruszenia dobrostanu zwierzęcia;

5) niezbędny, poza miejscem stałego bytowania zwierzęcia, w celu zapobieżenia: a) bezpośredniemu niebezpieczeństwu stwarzanemu przez to zwierzę dla życia lub zdrowia człowieka lub innego zwierzęcia,

b) wyrządzeniu szkody przez to zwierzę – w sytuacji, gdy zastosowanie innego środka nie jest w danych okolicznościach możliwe. 2

4. Psu utrzymywanemu poza lokalem mieszkalnym zapewnia się stałe, swobodne poruszanie się na ogrodzonym terenie.

5. W przypadku braku możliwości zapewnienia psu utrzymywanemu poza lokalem mieszkalnym stałego, swobodnego poruszania się po terenie z powodu braku jego ogrodzenia lub stwarzania przez psa niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia człowieka lub innego zwierzęcia, dopuszcza się utrzymywanie psa w kojcu. Utrzymywanie psa w kojcu jest dopuszczalne pod warunkiem, że ma on powierzchnię umożliwiającą temu psu swobodne poruszanie się i możliwość realizacji naturalnych potrzeb oraz trwałą i stabilną konstrukcję, a co najmniej dwa jego boki zawierają prześwity przepuszczające światło i zapewniające swobodny przepływ powietrza.

6. Psu utrzymywanemu w kojcu należy zapewnić codzienny ruch poza kojcem, adekwatny do wieku psa, jego stanu zdrowia oraz potrzeb gatunkowych i behawioralnych.

7. Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza Weterynarii, określi, w drodze rozporządzenia, minimalne warunki utrzymywania psa w kojcu, w szczególności minimalną powierzchnię kojca, mając na względzie wysokość psa w kłębie, liczbę psów utrzymywanych w kojcu, szczególne wymagania suki karmiącej utrzymywanej w kojcu ze szczeniętami do 3. miesiąca życia oraz konieczność zapewniania możliwości swobodnego poruszania się oraz realizacji naturalnych potrzeb zwierzęcia.

8. Kto utrzymuje psa w kojcu, nieogrzewanym pomieszczeniu lub na otwartej przestrzeni, ma obowiązek zapewnić psu budę, wykonaną z drewna lub materiałów drewnopochodnych stanowiących barierę termiczną, z izolacją cieplną, chroniącą przed warunkami atmosferycznymi oraz o wielkości dostosowanej do wielkości psa. Budę ustawia się w sposób zapewniający izolację od podłoża. W przypadku utrzymywania więcej niż jednego psa w kojcu, nieogrzewanym pomieszczeniu lub na otwartej przestrzeni każdemu psu zapewnia się budę.

9. W przypadku psów: 1) wykorzystywanych do celów specjalnych – nie stosuje się przepisów ust. 2–8;

2) utrzymywanych w:

a) schronisku dla zwierząt, 3

b) celach hodowlanych w zakładzie w rozumieniu art. 4 pkt 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) podlegającym rejestracji na zasadach określonych w art. 84 tego rozporządzenia, w którym na rok kalendarzowy rodzą się więcej niż dwa mioty – nie stosuje się przepisów ust. 4–8.