Art. 25. Pomoc dla zwierzęcia potrąconego przez pojazd

Prowadzący pojazd mechaniczny, który potrącił zwierzę, obowiązany jest, w miarę możliwości, do zapewnienia mu stosownej pomocy lub zawiadomienia jednej ze służb, o których mowa w art. 33 ust. 3.

Komentarz do Art. 25.

Przepis określa obowiązki prowadzącego pojazd mechaniczny w sytuacji, gdy pojazd potrącił zwierzę. Obowiązek powstaje w związku z samym potrąceniem i obejmuje podjęcie działania zmierzającego do udzielenia zwierzęciu pomocy. Ustawa posługuje się przy tym sformułowaniem „w miarę możliwości”, co oznacza, że zakres wymaganych działań jest związany z tym, czy w danej sytuacji prowadzący może realnie zareagować.

Przepis przewiduje dwie równorzędne formy wykonania obowiązku. Prowadzący może zapewnić zwierzęciu stosowną pomoc albo zawiadomić jedną ze służb, o których mowa w art. 33 ust. 3. Nie jest więc konieczne, aby w każdym przypadku samodzielnie udzielał pomocy, jeżeli wybierze zawiadomienie właściwej służby. Jednocześnie samo stwierdzenie potrącenia nie pozostaje obojętne prawnie, ponieważ przepis nakazuje podjęcie jednej z tych czynności, o ile jest to możliwe.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu prostego mechanizmu reagowania na zdarzenie: pomoc zwierzęciu albo przekazanie informacji odpowiedniej służbie. Określenie „stosowna pomoc” nie zostało w tym przepisie bliżej opisane, dlatego przepis koncentruje się przede wszystkim na obowiązku reakcji, a nie na szczegółowym sposobie jej wykonania. Odwołanie do art. 33 ust. 3 wskazuje, że służby uprawnione do zawiadomienia są określone w innym przepisie ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 724.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24g.Art. 27.