Art. 14. Sprawca czynu zabronionego

Jeżeli czyn określony w art. 12-12c lub w art. 13 ust. 1 pkt 1 został popełniony w zakresie działalności przedsiębiorcy, za sprawcę czynu zabronionego uznaje się osobę odpowiedzialną za wprowadzenie wyrobów do produkcji, import, udostępnienie po raz pierwszy wyrobów w celu dalszej sprzedaży lub wprowadzenia do obrotu, reklamowanie wyrobów lub organizację wprowadzania wyrobów do obrotu.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa, kto jest uznawany za sprawcę czynu zabronionego, jeżeli czyn opisany w art. 12-12c albo w art. 13 ust. 1 pkt 1 został popełniony w ramach działalności przedsiębiorcy. Nie wskazuje więc ogólnie przedsiębiorcy jako sprawcy, lecz wiąże tę rolę z osobą odpowiedzialną za określone działania dotyczące wyrobów.

Za taką osobę uznaje się osobę odpowiedzialną za co najmniej jedną z wymienionych czynności:

wprowadzenie wyrobów do produkcji,
import wyrobów,
pierwsze udostępnienie wyrobów w celu ich dalszej sprzedaży lub wprowadzenia do obrotu,
reklamowanie wyrobów,
organizację wprowadzania wyrobów do obrotu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu podmiotu, któremu przypisuje się sprawstwo, gdy naruszenie pozostaje związane z działalnością przedsiębiorcy. Decydujące jest nie samo wykonywanie pracy lub pełnienie funkcji w przedsiębiorstwie, lecz odpowiedzialność za jedną z czynności wyraźnie wymienionych w art. 14. Przepis obejmuje zarówno działania związane z produkcją i importem, jak i czynności podejmowane na dalszych etapach, dotyczące udostępnienia, reklamy albo organizacji obrotu wyrobami. W ten sposób zakres regulacji obejmuje różne etapy związane z wprowadzaniem wyrobów do obrotu, a ustalenie sprawcy opiera się na przypisaniu konkretnej osobie odpowiedzialności za dany etap lub działanie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1162.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.