Art. 11. Leczenie uzależnień

Leczenie uzależnienia od używania tytoniu jest finansowane na zasadach określonych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa sposób finansowania leczenia uzależnienia od używania tytoniu. Nie ustanawia odrębnego modelu finansowania, lecz odsyła do zasad przewidzianych w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Oznacza to, że kwestia pokrywania kosztów takiego leczenia została powiązana z regulacjami dotyczącymi publicznie finansowanych świadczeń opieki zdrowotnej.

Znaczenie przepisu polega przede wszystkim na wskazaniu źródła i podstawy organizacji finansowania. Leczenie uzależnienia od używania tytoniu jest objęte zasadami właściwymi dla świadczeń finansowanych ze środków publicznych, a nie regułami określonymi wyłącznie w tym przepisie. Art. 11 nie opisuje jednak szczegółowo, jakie świadczenia obejmuje leczenie, kto może z nich korzystać, jakie warunki trzeba spełnić ani w jaki sposób odbywa się ich udzielanie. Nie wskazuje również wysokości finansowania ani konkretnych podmiotów realizujących leczenie. Te elementy nie wynikają z samej treści art. 11, który ogranicza się do odesłania do zasad określonych w odrębnych przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1162.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10b.Art. 11a.