Art. 89. Organy ochrony zabytków

Organami ochrony zabytków są:

1) minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w imieniu którego zadania i kompetencje, w tym zakresie, wykonuje Generalny Konserwator Zabytków;

2) wojewoda, w imieniu którego zadania i kompetencje, w tym zakresie, wykonuje wojewódzki konserwator zabytków.

Komentarz do Art. 89.

Przepis określa, kto jest organem ochrony zabytków. Wskazuje dwa podmioty: ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz wojewodę. Nie oznacza jednak, że zadania i kompetencje w tym zakresie wykonują oni osobiście. Ustawa wskazuje osoby działające w ich imieniu.

W przypadku ministra zadania i kompetencje wykonuje Generalny Konserwator Zabytków. W przypadku wojewody wykonuje je wojewódzki konserwator zabytków. Obie osoby działają więc w imieniu właściwego organu, odpowiednio ministra albo wojewody, i realizują przypisane mu zadania oraz kompetencje w zakresie ochrony zabytków.

Znaczenie przepisu polega na jasnym wskazaniu struktury organów ochrony zabytków oraz rozdzieleniu dwóch poziomów wykonywania ich zadań. Na poziomie ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego działa Generalny Konserwator Zabytków, natomiast w imieniu wojewody działa wojewódzki konserwator zabytków. Dzięki temu przepis identyfikuje zarówno organy ochrony zabytków, jak i osoby wykonujące w ich imieniu zadania i kompetencje w tym zakresie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1292.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 88.Art. 90.