Art. 60. Opinia instytucji kultury

Wojewódzki konserwator zabytków przy rozpatrywaniu wniosków w sprawach wywozu zabytków lub innych przedmiotów za granicę może zasięgać opinii instytucji kultury wyspecjalizowanych w opiece nad zabytkami.

Komentarz do Art. 60.

Przepis określa możliwość wykorzystania opinii wyspecjalizowanych instytucji kultury przy rozpatrywaniu wniosków dotyczących wywozu zabytków lub innych przedmiotów za granicę. Uprawnienie to przysługuje wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków, czyli organowi rozpatrującemu takie wnioski.

Kluczowe znaczenie ma sformułowanie „może zasięgać opinii”. Oznacza ono, że zwrócenie się o opinię nie jest w każdym przypadku obowiązkowe. Przepis pozostawia wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków decyzję, czy w danej sprawie potrzebne jest wykorzystanie stanowiska wyspecjalizowanej instytucji kultury. Opinia może dotyczyć spraw związanych zarówno z wywozem zabytków, jak i innych przedmiotów za granicę.

Ustawa wskazuje również, od jakich podmiotów można uzyskać takie stanowisko. Są to instytucje kultury wyspecjalizowane w opiece nad zabytkami, a więc podmioty, których zakres specjalizacji pozostaje związany z ochroną i opieką nad zabytkami. Przepis nie określa dodatkowych warunków zasięgania opinii, jej formy ani skutków dla rozpatrywanego wniosku. W praktyce regulacja tworzy podstawę do korzystania przez wojewódzkiego konserwatora zabytków z wiedzy instytucjonalnej przy ocenie spraw dotyczących wywozu za granicę.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1292.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 59a.Art. 61.