Art. 54. Wielokrotne pozwolenie indywidualne na czasowy wywóz zabytku

1. Wielokrotne pozwolenie indywidualne na czasowy wywóz zabytku za granicę wydaje wojewódzki konserwator zabytków na wniosek osoby fizycznej lub jednostki organizacyjnej, w której posiadaniu znajduje się zabytek, mającej zamiar wielokrotnie wywozić za granicę ten zabytek w celach użytkowych lub wystawienniczych.

1a. Na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być wywieziony za granicę zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa.

2. Termin ważności pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż 3 lata od dnia wydania tego pozwolenia.

Komentarz do Art. 54.

Przepis określa zasady wydawania wielokrotnego pozwolenia indywidualnego na czasowy wywóz zabytku za granicę. Takie pozwolenie może wydać wojewódzki konserwator zabytków, ale następuje to na wniosek osoby fizycznej albo jednostki organizacyjnej, w której posiadaniu znajduje się zabytek. Wnioskodawca musi mieć zamiar wielokrotnego wywożenia tego samego zabytku za granicę, a wywóz musi służyć celom użytkowym lub wystawienniczym.

Rozwiązanie to dotyczy zatem sytuacji, w której zabytek ma być czasowo przewożony za granicę więcej niż jeden raz, w związku z określonym sposobem jego wykorzystania albo prezentacji. Przepis wiąże możliwość uzyskania pozwolenia zarówno z posiadaniem zabytku przez wnioskodawcę, jak i z deklarowanym celem jego wywozu.

Zakres pozwolenia jest ograniczony. Na jego podstawie nie można wywieźć za granicę zabytku wpisanego na „Listę Skarbów Dziedzictwa”. Oznacza to, że nawet spełnienie pozostałych warunków nie pozwala wykorzystać tego rodzaju pozwolenia do czasowego wywozu takiego zabytku.

Pozwolenie nie może obowiązywać bezterminowo. Jego ważność może trwać najwyżej 3 lata, licząc od dnia wydania. W praktyce przepis wskazuje więc organ właściwy do wydania pozwolenia, krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku, dopuszczalne cele wielokrotnego wywozu oraz maksymalny okres, w którym pozwolenie może być wykorzystywane.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1292.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 53.Art. 55.