Art. 37e. Osoby uprawnione do kierowania badaniami archeologicznymi

1. Badaniami archeologicznymi kieruje osoba, która ukończyła studia drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie, w zakresie archeologii i przez co najmniej 12 miesięcy brała udział w badaniach archeologicznych. Doświadczenie zawodowe może być nabyte poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się do osób, które samodzielnie wykonują badania archeologiczne.

Komentarz do Art. 37e.

Przepis określa wymagania wobec osoby, która kieruje badaniami archeologicznymi. Funkcję tę może pełnić osoba, która spełnia dwa warunki: ukończyła studia drugiego stopnia albo jednolite studia magisterskie w zakresie archeologii oraz przez co najmniej 12 miesięcy brała udział w badaniach archeologicznych. Oznacza to, że samo wykształcenie archeologiczne nie wystarcza, ponieważ przepis wymaga także określonego doświadczenia zdobytego przy prowadzeniu lub uczestniczeniu w badaniach.

Przepis wyraźnie dopuszcza, aby doświadczenie zawodowe zostało nabyte poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Miejsce uzyskania doświadczenia nie jest więc ograniczone do Polski, o ile spełniony jest wymóg co najmniej 12 miesięcy udziału w badaniach archeologicznych.

Ustęp 2 rozszerza zastosowanie wymagań z ust. 1 na osoby, które samodzielnie wykonują badania archeologiczne. W praktyce oznacza to, że także przy samodzielnym prowadzeniu takich badań znaczenie mają zarówno poziom i kierunek wykształcenia, jak i wymagany okres doświadczenia. Przepis wiąże zatem możliwość kierowania badaniami lub ich samodzielnego wykonywania z konkretnymi kwalifikacjami, obejmującymi wykształcenie archeologiczne oraz praktykę przy badaniach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1292.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 37d.Art. 37f.