Art. 21. Ewidencja zabytków

Ewidencja zabytków jest podstawą do sporządzania programów opieki nad zabytkami przez województwa, powiaty i gminy.

Komentarz do Art. 21.

Przepis określa znaczenie ewidencji zabytków w procesie planowania opieki nad zabytkami. Wskazuje, że ewidencja stanowi podstawę do sporządzania programów opieki nad zabytkami. Oznacza to, że programy te powinny być opracowywane z wykorzystaniem informacji ujętych w ewidencji, a nie w oderwaniu od niej.

Regulacja wymienia trzy szczeble samorządu, które sporządzają takie programy: województwa, powiaty i gminy. Każda z tych jednostek została wskazana wprost, dlatego przepis obejmuje wszystkie wymienione poziomy samorządu, bez różnicowania ich w zakresie samej podstawy opracowania programu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu dwóch elementów: ewidencji zabytków oraz programów opieki nad zabytkami. Ewidencja pełni funkcję wyjściową i porządkującą, natomiast program jest dokumentem sporządzanym na jej podstawie. Przepis nie określa zawartości ewidencji ani programów, nie wskazuje także terminów ich sporządzania, trybu przygotowania ani skutków braku programu. Reguluje wyłącznie zasadę, zgodnie z którą ewidencja jest podstawą sporządzania programów przez województwa, powiaty i gminy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1292.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 22.