Art. 14b. Skreślenie z Listy Skarbów Dziedzictwa

1. Z Listy Skarbów Dziedzictwa skreśla się zabytek ruchomy, który przestał być zaliczany do jednej z kategorii, o których mowa w art. 14a ust. 2.

2. Skreślenie z Listy Skarbów Dziedzictwa następuje na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

3. Postępowanie w sprawie skreślenia zabytku z Listy Skarbów Dziedzictwa wszczyna się z urzędu albo na wniosek właściciela zabytku ruchomego.

Komentarz do Art. 14b.

Przepis określa zasady skreślenia zabytku ruchomego z Listy Skarbów Dziedzictwa. Podstawową przesłanką skreślenia jest ustanie przynależności zabytku do jednej z kategorii wskazanych w art. 14a ust. 2. Oznacza to, że dalsze pozostawanie zabytku na tej liście jest uzależnione od tego, czy nadal spełnia on kryterium zaliczenia do jednej z tych kategorii.

Skreślenie nie następuje samo przez się. Wymaga decyzji ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Przepis wskazuje więc zarówno organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy, jak i formę, w której rozstrzygnięcie powinno zostać wydane.

Postępowanie w sprawie skreślenia może zostać wszczęte na dwa sposoby:

z urzędu,
na wniosek właściciela zabytku ruchomego.

Regulacja pozwala zatem na podjęcie sprawy zarówno z inicjatywy organu, jak i na żądanie właściciela. Właściciel może wystąpić z wnioskiem, gdy uznaje, że zabytek przestał być zaliczany do jednej z kategorii, o których mowa w art. 14a ust. 2. Ostateczne skreślenie wymaga jednak wydania decyzji przez wskazanego ministra. Przepis łączy tym samym materialną przesłankę skreślenia, czyli utratę przynależności do określonej kategorii, z formalnym trybem działania organu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1292.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 14aa.Art. 15.