Art. 110. Niedostateczna opieka nad zabytkiem

1. Kto będąc właścicielem lub posiadaczem zabytku nie zabezpieczył go w należyty sposób przed uszkodzeniem, zniszczeniem, zaginięciem lub kradzieżą, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

2. W razie popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1 można orzec nawiązkę do wysokości dwudziestokrotnego minimalnego wynagrodzenia na wskazany cel społeczny związany z opieką nad zabytkami.

Komentarz do Art. 110.

Przepis określa odpowiedzialność za niewłaściwe zabezpieczenie zabytku przez osobę, która jest jego właścicielem albo posiadaczem. Chodzi o brak należytej ochrony przed czterema wskazanymi zagrożeniami: uszkodzeniem, zniszczeniem, zaginięciem lub kradzieżą. Odpowiedzialność powstaje, gdy zabytek nie został zabezpieczony w należyty sposób, a sprawcą może być zarówno właściciel, jak i posiadacz zabytku.

Za takie zachowanie grożą trzy rodzaje kar, wskazane w przepisie alternatywnie: areszt, ograniczenie wolności albo grzywna. Przepis nie ustanawia jednej, z góry określonej kary, lecz przewiduje możliwość zastosowania jednej z tych sankcji.

Dodatkowo, w razie popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1, można orzec nawiązkę. Jej wysokość może sięgać dwudziestokrotnego minimalnego wynagrodzenia. Nawiązka nie jest przeznaczona dowolnie, lecz na wskazany cel społeczny związany z opieką nad zabytkami. Użycie sformułowania „można orzec” oznacza, że jej orzeczenie ma charakter fakultatywny.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że sam status właściciela lub posiadacza zabytku wiąże się z koniecznością zapewnienia mu należytego zabezpieczenia przed wymienionymi zagrożeniami. Zaniechanie tego obowiązku może skutkować nie tylko jedną z kar przewidzianych za wykroczenie, lecz także dodatkowym obciążeniem finansowym w postaci nawiązki.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1292.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 109e.Art. 112.