Art. 108a. Nielegalne wprowadzenie na obszar RP dóbr kultury pochodzących z państw niebędących członkami UE

Brzmienie obowiązuje od 16 kwietnia 2026 r. Zmieniono: ust. 1. Podstawa: Ustawa z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej – Dz.U. 2026 poz. 483.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: ust. 1. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej.

1. Kto wprowadza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dobro kultury określone w części A załącznika do rozporządzenia 2019/880, wyprowadzone z terytorium państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej, w którym dobro kultury powstało lub zostało odkryte, z naruszeniem przepisów ustawowych lub wykonawczych tego państwa, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie.

3. Sąd może orzec przepadek dobra kultury, chociażby nie stanowiło ono własności sprawcy.

Komentarz do Art. 108a.

Przepis określa odpowiedzialność za wprowadzenie do Polski określonych dóbr kultury pochodzących spoza Unii Europejskiej, jeżeli ich wywóz z państwa pochodzenia lub odkrycia nastąpił z naruszeniem prawa tego państwa. Regulacja dotyczy wyłącznie dobra kultury określonego w części A załącznika do rozporządzenia 2019/880. Dla zastosowania przepisu istotne są więc łącznie trzy elementy: wprowadzenie dobra na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jego wcześniejsze wyprowadzenie z państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej oraz naruszenie przepisów ustawowych lub wykonawczych tego państwa.

W podstawowym przypadku, wskazanym w ust. 1, przewidziano trzy rodzaje sankcji: grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienie wolności do lat 2. O rodzaju zastosowanej kary decyduje sąd, w granicach określonych w przepisie. Ust. 2 przewiduje łagodniejsze potraktowanie czynu w wypadku mniejszej wagi, ograniczając sankcję do grzywny. Ocena, czy dany przypadek ma taki charakter, wpływa zatem bezpośrednio na zakres możliwej odpowiedzialności.

Znaczenie praktyczne ma także ust. 3. Sąd może orzec przepadek dobra kultury, a więc pozbawienie sprawcy tego dobra, nawet jeśli nie jest ono jego własnością. Przepadek nie jest uzależniony od prawa własności sprawcy i może zostać orzeczony obok kary przewidzianej za czyn. regulacja obejmuje zarówno sankcję za samo bezprawne wprowadzenie dobra, jak i możliwość jego odebrania w postępowaniu sądowym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1292.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 108.Art. 108b.