Art. 107c. Uniemożliwianie lub utrudnianie dostępu do zabytku

1. Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna, która uniemożliwia lub utrudnia dostęp do zabytku organowi ochrony zabytków, wykonującemu uprawnienia wynikające z ustawy, podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 do 2000 zł.

2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada w drodze decyzji organ ochrony zabytków, któremu uniemożliwiono lub utrudniono dostęp do zabytku.

Komentarz do Art. 107c.

Przepis określa odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnianie organowi ochrony zabytków dostępu do zabytku, jeżeli organ ten wykonuje uprawnienia wynikające z ustawy. Odpowiedzialność może dotyczyć zarówno osoby fizycznej, jak i jednostki organizacyjnej. Nie jest konieczne całkowite zablokowanie dostępu, ponieważ przepis obejmuje także jego utrudnianie.

Za takie zachowanie przewidziano karę pieniężną w wysokości od 500 do 2000 zł. Przepis wskazuje jedynie granice kwotowe kary, bez określenia dodatkowych kryteriów ustalania jej wysokości. Kara ma zastosowanie w przypadku zachowania skierowanego przeciwko dostępowi organu do zabytku, a więc do sytuacji, w której organ nie może swobodnie zrealizować swoich uprawnień w tym zakresie.

Karę nakłada organ ochrony zabytków w drodze decyzji. Chodzi o ten organ, któremu uniemożliwiono lub utrudniono dostęp do zabytku. Oznacza to, że kara nie jest nakładana automatycznie bez rozstrzygnięcia, lecz wymaga wydania decyzji przez właściwy organ. W praktyce przepis zabezpiecza możliwość wykonywania uprawnień organu ochrony zabytków, obejmując sankcją zarówno całkowite pozbawienie dostępu, jak i działania powodujące, że dostęp staje się utrudniony.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1292.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 107b.Art. 107d.