Art. 6. Warunki ochrony sygnalistów

Sygnalista podlega ochronie określonej w przepisach rozdziału 2 od chwili dokonania zgłoszenia lub ujawnienia publicznego, pod warunkiem że miał uzasadnione podstawy sądzić, że informacja będąca przedmiotem zgłoszenia lub ujawnienia publicznego jest prawdziwa w momencie dokonywania zgłoszenia lub ujawnienia publicznego i że stanowi informację o naruszeniu prawa.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa moment rozpoczęcia ochrony sygnalisty oraz warunki, które muszą zostać spełnione, aby ta ochrona przysługiwała. Ochrona przewidziana w przepisach rozdziału 2 powstaje od chwili dokonania zgłoszenia lub ujawnienia publicznego. Obejmuje więc zarówno przekazanie informacji w formie zgłoszenia, jak i jej publiczne ujawnienie.

Samo dokonanie zgłoszenia albo ujawnienia publicznego nie jest jednak wystarczające. Sygnalista musi mieć uzasadnione podstawy sądzić, że informacja będąca przedmiotem zgłoszenia lub ujawnienia publicznego była prawdziwa w momencie przekazywania jej lub podawania do publicznej wiadomości. Przepis odnosi tę ocenę do chwili działania sygnalisty, a nie do późniejszego potwierdzenia informacji.

Drugi warunek dotyczy treści informacji. Musi ona stanowić informację o naruszeniu prawa. Ochrona wynika zatem z połączenia dwóch elementów: uzasadnionego przekonania o prawdziwości informacji oraz jej związku z naruszeniem prawa. Jeżeli oba warunki są spełnione, sygnalista podlega ochronie określonej w rozdziale 2 już od momentu zgłoszenia lub ujawnienia publicznego. Przepis nie uzależnia wskazanego momentu od późniejszego rozstrzygnięcia, czy naruszenie prawa rzeczywiście miało miejsce, lecz wskazuje, jakie przekonanie powinien mieć sygnalista w chwili dokonania zgłoszenia lub ujawnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 928.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.