Art. 28. Składka na fundusz jako koszt działalności pracodawców

1. Składki na Fundusz, o których mowa w art. 9, obciążają koszty działalności pracodawców.

2. Pracodawca po dacie jego niewypłacalności nie ma obowiązku opłacania składek na Fundusz.

Komentarz do Art. 28.

Przepis określa zasady ponoszenia kosztów składek na Fundusz, o których mowa w art. 9, w sytuacji niewypłacalności pracodawcy. Jego regulacja obejmuje dwa powiązane ze sobą elementy: wskazanie, kto ponosi ekonomiczny ciężar składek, oraz określenie, jak zmienia się obowiązek ich opłacania po dacie niewypłacalności.

Zgodnie z ust. 1 składki na Fundusz obciążają koszty działalności pracodawców. Oznacza to, że w okresie, w którym obowiązek opłacania składek istnieje, są one traktowane jako koszt związany z działalnością pracodawcy. Przepis nie przenosi tego ciężaru na pracowników ani nie wskazuje innego podmiotu zobowiązanego do ponoszenia tych kosztów.

Ust. 2 wprowadza szczególną zasadę dotyczącą okresu następującego po dacie niewypłacalności pracodawcy. Od tego momentu pracodawca nie ma obowiązku opłacania składek na Fundusz. Regulacja wiąże więc ustanie tego obowiązku bezpośrednio z datą niewypłacalności, a nie z innym zdarzeniem opisanym w tym przepisie.

W praktyce art. 28 wyznacza granicę czasową obciążenia pracodawcy składkami. Do daty jego niewypłacalności składki obciążają koszty działalności pracodawcy, natomiast po tej dacie obowiązek ich opłacania nie istnieje. Przepis nie opisuje natomiast sposobu ustalania daty niewypłacalności ani nie reguluje innych obowiązków pracodawcy związanych z Funduszem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1087.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 27a.Art. 29.