Art. 26. Zaciągnięcie kredytów i pożyczek przez dysponenta Funduszu

Dysponent Funduszu może, za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych, zaciągać kredyty i pożyczki na zaspokajanie roszczeń, o których mowa w art. 12.

Komentarz do Art. 26.

Przepis określa sposób pozyskiwania środków przez dysponenta Funduszu na zaspokajanie roszczeń wskazanych w art. 12. Dysponent Funduszu może w tym celu zaciągać kredyty i pożyczki, jednak nie jest to uprawnienie całkowicie samodzielne. Skorzystanie z niego wymaga zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Z przepisu wynikają trzy podstawowe elementy:

podmiot uprawniony, czyli dysponent Funduszu,
dopuszczalne źródła finansowania, czyli kredyty i pożyczki,
cel finansowania, którym jest zaspokajanie roszczeń, o których mowa w art. 12.

Zgoda ministra właściwego do spraw finansów publicznych stanowi warunek skorzystania z tej możliwości. Samo upoważnienie do zaciągania kredytów i pożyczek nie oznacza obowiązku ich zaciągnięcia. Przepis posługuje się sformułowaniem „może”, pozostawiając dysponentowi Funduszu możliwość podjęcia takiego działania, o ile uzyska wymaganą zgodę.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na stworzeniu podstawy do uzupełnienia środków Funduszu finansowaniem pochodzącym z kredytów lub pożyczek, gdy ma ono służyć zaspokajaniu roszczeń wskazanych w art. 12. Przepis nie określa wysokości takiego finansowania, czasu jego trwania, warunków spłaty ani trybu udzielania zgody. Reguluje wyłącznie dopuszczalność zaciągania kredytów i pożyczek, osobę uprawnioną do dokonania tej czynności, jej cel oraz konieczność uzyskania zgody właściwego ministra.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1087.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 25.Art. 26a.