Art. 29. Podstawa wymiaru i wysokość składki na Fundusz

1. Składkę na Fundusz ustala się od wypłat stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

2. Wysokość składki na Fundusz określa ustawa budżetowa.

3. (uchylony)

Komentarz do Art. 29.

Przepis określa sposób ustalania składki na Fundusz oraz wskazuje akt prawny właściwy do określenia jej wysokości. Podstawą naliczenia składki są wypłaty stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Oznacza to, że przy ustalaniu podstawy składki na Fundusz uwzględnia się reguły dotyczące podstawy wymiaru tych składek, ale bez stosowania ograniczenia przewidzianego w art. 19 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Kluczowe znaczenie ma więc rozróżnienie dwóch elementów:

podstawy naliczenia składki, którą stanowią określone wypłaty,
wysokości składki, określanej w ustawie budżetowej.

Sam przepis nie podaje konkretnej stawki. Odsyła w tym zakresie do ustawy budżetowej, co oznacza, że wysokość składki wynika z odrębnego aktu, a art. 29 wskazuje jedynie sposób ustalenia podstawy oraz źródło informacji o jej wysokości. Jednocześnie przepis wyłącza zastosowanie ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 wskazanej ustawy, przy ustalaniu składki na Fundusz. W praktyce norma ta wyznacza więc zasady obliczania należności poprzez połączenie podstawy opartej na wypłatach z wysokością ustalaną w ustawie budżetowej. Ustęp 3 został uchylony i nie zawiera obecnie regulacji wpływającej na ten mechanizm.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1121.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 28.Art. 30.