Art. 33a. Wyznaczanie punktów kontroli innych niż graniczne

1. Właściwym organem do:

1) wyznaczenia punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej, o których mowa w art. 53 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625, w których mogą być przeprowadzane kontrole identyfikacyjne i kontrole bezpośrednie przesyłek określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwanych dalej „punktami kontroli innymi niż punkty kontroli granicznej”, wycofania tego wyznaczenia, zawieszenia tego wyznaczenia i nakazania wstrzymania ich działalności oraz odwołania tego zawieszenia,

2) przeprowadzenia kontroli spełnienia minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i w rozporządzeniu 2019/1014, mających zastosowanie do punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej, zgodnie z art. 53 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625

jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na ich lokalizację.

2. Jako punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej może zostać wyznaczony:

1) obiekt Inspekcji;

2) obiekt podmiotu innego niż Inspekcja.

Komentarz do Art. 33a.

Przepis określa właściwość organu oraz podstawowe zasady wyznaczania punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej. Chodzi o miejsca, w których mogą być przeprowadzane kontrole identyfikacyjne i kontrole bezpośrednie przesyłek określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich, w obszarze wskazanym w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625.

Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na lokalizację punktu jest organem odpowiedzialnym za:

wyznaczenie punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej,
wycofanie wyznaczenia,
zawieszenie wyznaczenia,
nakazanie wstrzymania działalności punktu,
odwołanie zawieszenia.

Do jego zadań należy także przeprowadzanie kontroli spełnienia minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, które mają zastosowanie do punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej. Przepis odwołuje się w tym zakresie do art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i do rozporządzenia 2019/1014, a także wskazuje, że kontrola odbywa się zgodnie z art. 53 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625.

Punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej może zostać zorganizowany zarówno w obiekcie Inspekcji, jak i w obiekcie podmiotu innego niż Inspekcja. Oznacza to, że o właściwości organu decyduje lokalizacja punktu, natomiast przepisy dopuszczają dwa rodzaje obiektów, w których taki punkt może się znajdować. Mechanizmy wycofania, zawieszenia i wstrzymania działalności pozwalają na formalne zakończenie albo czasowe ograniczenie funkcjonowania wyznaczonego punktu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 424.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33.Art. 33b.