Art. 116. u.o.p. Miejsca parkingowe na terenie parku narodowego lub rezerwatu przyrody

W przypadku przebiegu drogi publicznej przez park narodowy lub rezerwat przyrody wyznaczenie miejsc parkingowych następuje po uzyskaniu zgody - odpowiednio - dyrektora parku narodowego lub regionalnego dyrektora ochrony środowiska.

Komentarz do Art. 116. uop

Przepis reguluje wyznaczanie miejsc parkingowych w szczególnej sytuacji, gdy droga publiczna przebiega przez park narodowy albo rezerwat przyrody. Sam przebieg drogi przez jeden z tych obszarów nie oznacza jeszcze wyznaczenia miejsc parkingowych. Do ich wyznaczenia konieczne jest wcześniejsze uzyskanie zgody właściwego organu.

Właściwość organu zależy od rodzaju obszaru chronionego:

w przypadku parku narodowego zgodę wydaje dyrektor parku narodowego,
w przypadku rezerwatu przyrody zgodę wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska.

Sformułowanie „odpowiednio” wskazuje, że każdemu z tych obszarów przypisano inny organ właściwy do wyrażenia zgody. Przepis nie określa natomiast liczby, lokalizacji ani parametrów miejsc parkingowych. Nie przesądza także, kto dokonuje ich wyznaczenia. Ustanawia jedynie wymóg uzyskania zgody właściwego organu przed dokonaniem tej czynności.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że organizacja parkowania przy drodze publicznej przebiegającej przez park narodowy lub rezerwat przyrody nie może zostać przeprowadzona bez udziału organu wskazanego w przepisie. Zgoda jest związana z samym wyznaczeniem miejsc parkingowych, a nie ogólnie z przebiegiem drogi publicznej przez obszar chroniony. W razie parku narodowego i rezerwatu przyrody zastosowanie znajduje inny tryb kompetencyjny, zależny od tego, na jakim obszarze ma nastąpić wyznaczenie miejsc.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1336.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 115. uop Art. 117. uop