Art. 4. Obowiązki podmiotów w zakresie ochrony przyrody

1. Obowiązkiem organów administracji publicznej, osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych jest dbałość o przyrodę będącą dziedzictwem i bogactwem narodowym.

2. Organy administracji publicznej są obowiązane do zapewnienia warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych dla ochrony przyrody.

3. Obowiązkiem organów administracji publicznej, instytucji naukowych i oświatowych, a także publicznych środków masowego przekazu jest prowadzenie działalności edukacyjnej, informacyjnej i promocyjnej w dziedzinie ochrony przyrody.

4. Organy administracji publicznej zapewniają dostępność, o której mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1411), form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6, dla osób ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w tej ustawie, biorąc pod uwagę ograniczenia wynikające z potrzeb ochrony przyrody oraz uwarunkowania terenowe.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa podstawowe obowiązki związane z ochroną przyrody i wskazuje podmioty odpowiedzialne za ich realizację. Obowiązek dbałości o przyrodę, uznaną za dziedzictwo i bogactwo narodowe, dotyczy organów administracji publicznej, osób prawnych, innych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych. Oznacza to, że troska o przyrodę nie jest zadaniem wyłącznie administracji, lecz obejmuje także podmioty prywatne i osoby indywidualne.

Szczególne zadania przypisano organom administracji publicznej. Mają one zapewnić warunki prawne, organizacyjne i finansowe dla ochrony przyrody. Do ich obowiązków należy również zapewnienie dostępności form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6, dla osób ze szczególnymi potrzebami. Dostępność ta ma być realizowana z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z potrzeb ochrony przyrody oraz uwarunkowań terenowych.

Przepis nakłada także obowiązek prowadzenia działalności edukacyjnej, informacyjnej i promocyjnej w dziedzinie ochrony przyrody. Obowiązek ten obejmuje organy administracji publicznej, instytucje naukowe i oświatowe oraz publiczne środki masowego przekazu. W praktyce regulacja łączy więc ochronę przyrody z tworzeniem odpowiednich warunków działania, upowszechnianiem wiedzy i informacji oraz zapewnianiem dostępności tych form ochrony osobom ze szczególnymi potrzebami. Wskazuje również, że dostępność musi uwzględniać zarówno potrzeby osób, którym ma służyć, jak i wymagania związane z zachowaniem przyrody oraz specyfiką terenu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 880.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 4a.