Art. 156. Zachowanie dotychczasowych stref ochrony zwierząt

Strefy ochrony ostoi, miejsc rozrodu i regularnego przebywania zwierząt gatunków chronionych, ustalone przed dniem wejścia w życie ustawy, stają się strefami ochrony ostoi, miejscami rozrodu i regularnego przebywania zwierząt gatunków chronionych w rozumieniu niniejszej ustawy.

Komentarz do Art. 156.

Przepis określa, jaki skutek ma ustawa wobec stref ochrony wyznaczonych jeszcze przed jej wejściem w życie. Obejmuje strefy dotyczące trzech kategorii miejsc związanych ze zwierzętami gatunków chronionych: ostoi, miejsc rozrodu oraz miejsc regularnego przebywania. Wszystkie takie strefy, jeżeli zostały ustalone przed dniem wejścia w życie ustawy, stają się strefami ochrony tych samych miejsc w rozumieniu nowej ustawy.

Znaczenie tego przepisu polega na zachowaniu ciągłości między wcześniejszym ustaleniem stref a regulacją wprowadzoną przez ustawę. Nie tworzy on odrębnej kategorii obszarów ani nie ogranicza się do jednego rodzaju miejsca. Przeciwnie, obejmuje każdą ze wskazanych w przepisie funkcji strefy, pod warunkiem że dotyczy ona zwierząt gatunków chronionych i została ustalona przed wejściem ustawy w życie.

Przepis wiąże wcześniejsze strefy z pojęciami używanymi w ustawie. Dzięki temu strefy istniejące przed jej wejściem w życie są traktowane jako strefy ochrony ostoi, miejsc rozrodu i regularnego przebywania zwierząt gatunków chronionych w rozumieniu tej ustawy. Jego praktyczny sens sprowadza się więc do jednoznacznego określenia statusu wcześniej ustalonych stref, bez wskazywania w tym przepisie dodatkowych przesłanek lub czynności, które miałyby być wykonane w związku z tym przekształceniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 880.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 155.Art. 157.