Art. 153. Zachowanie dotychczasowych form ochrony przyrody

Formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1–4 i 6–10, utworzone lub wprowadzone przed dniem wejścia w życie ustawy stają się formami ochrony przyrody w rozumieniu niniejszej ustawy.

Komentarz do Art. 153.

Przepis określa, jak traktować formy ochrony przyrody istniejące przed dniem wejścia w życie ustawy. Jego celem jest przypisanie określonego statusu prawnego formom, które zostały wcześniej utworzone lub wprowadzone. Jeżeli należą one do form wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-4 i 6-10, stają się formami ochrony przyrody w rozumieniu tej ustawy.

Znaczenie przepisu polega na objęciu wcześniejszych form ochrony zakresem pojęcia przyjętego przez ustawę. Nie decyduje przy tym wyłącznie moment wejścia w życie ustawy, lecz także to, czy dana forma została utworzona lub wprowadzona wcześniej oraz czy mieści się w katalogu wskazanym w art. 6 ust. 1 pkt 1-4 i 6-10. Przepis nie obejmuje formy wskazanej w art. 6 ust. 1 pkt 5, ponieważ ten punkt nie został w nim wymieniony.

W praktyce regulacja pozwala zachować znaczenie form ochrony ustanowionych przed wejściem ustawy w życie, nadając im status form ochrony przyrody według tej ustawy. Nie tworzy ona odrębnej listy takich form ani nie opisuje ich indywidualnie. Wprowadza natomiast ogólną zasadę, zgodnie z którą wcześniejsze utworzenie lub wprowadzenie formy, połączone z jej przynależnością do wskazanych kategorii, wystarcza do uznania jej za formę ochrony przyrody w rozumieniu ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 880.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 152.Art. 154.