Art. 131b. Wyłączenie wykroczenia przy płoszeniu niedźwiedzia, wilka lub żubra

Nie popełnia wykroczenia, kto dokonując płoszenia na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 56 ust. 4e, zabija, o ile działa w stanie wyższej konieczności, lub nieumyślnie okalecza osobnika niedźwiedzia brunatnego, wilka lub żubra.

Komentarz do Art. 131b.

Przepis określa sytuację, w której określone działania wobec niedźwiedzia brunatnego, wilka lub żubra nie są uznawane za wykroczenie. Dotyczy osoby, która płoszy zwierzę na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 56 ust. 4e, a w związku z tym działaniem zabija osobnika albo nieumyślnie go okalecza.

Wyłączenie odpowiedzialności za wykroczenie obejmuje dwie różne sytuacje. W przypadku zabicia zwierzęcia przepis wymaga dodatkowo, aby sprawca działał w stanie wyższej konieczności. W przypadku okaleczenia warunkiem jest jego nieumyślność. Oznacza to, że przepis odnosi się do skutków powstałych przy wykonywaniu płoszenia, a nie do dowolnego zabicia lub okaleczenia jednego z wymienionych zwierząt.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na powiązaniu ochrony przed uznaniem czynu za wykroczenie z trzema elementami: wykonywaniem płoszenia, posiadaniem zezwolenia wskazanego w przepisie oraz charakterem skutku i sposobem działania sprawcy. Sam fakt, że zdarzenie nastąpiło podczas płoszenia, nie wystarcza w każdym przypadku. Przy zabiciu konieczne jest działanie w stanie wyższej konieczności, natomiast przy okaleczeniu, jego nieumyślne spowodowanie. Przepis nie ustanawia takiego wyłączenia dla umyślnego okaleczenia ani dla zabicia dokonanego bez działania w stanie wyższej konieczności. Dotyczy wyłącznie odpowiedzialności za wykroczenie i tylko osobników trzech wskazanych gatunków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 880.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zezwolenia

Art. 131.Art. 132.