Art. 1. Przedmiot ustawy

Ustawa reguluje sprawy ochrony prawnej odmian roślin, a w szczególności:

1) tryb oraz sposób przyznawania i pozbawiania prawa do ochrony wyhodowanej albo odkrytej i wyprowadzonej przez hodowcę odmiany, a także zarobkowego korzystania z niej;

2) zakres ochrony tego prawa.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa przedmiot ustawy, którym jest ochrona prawna odmian roślin. Wskazuje jednocześnie dwa podstawowe obszary regulacji, obejmujące sposób uzyskania i utraty prawa do ochrony oraz zakres tego prawa.

Pierwszy z nich dotyczy trybu i sposobu przyznawania prawa do ochrony odmiany, która została wyhodowana albo odkryta i wyprowadzona przez hodowcę. Regulacja obejmuje także pozbawianie tego prawa. Oznacza to, że ustawa odnosi się zarówno do uzyskania uprawnienia, jak i do sytuacji, w której może ono zostać odebrane. W tym samym obszarze mieści się zarobkowe korzystanie z odmiany, a więc korzystanie z niej w sposób mający cel zarobkowy.

Drugim elementem jest zakres ochrony prawa. Przepis nie przedstawia jego szczegółowych granic, lecz wskazuje, że ustawa reguluje również to, czego ochrona dotyczy. Dzięki temu art. 1 wyznacza ramy całej regulacji: obejmuje ona powstanie prawa do ochrony, jego pozbawienie, korzystanie z chronionej odmiany w celach zarobkowych oraz określenie zakresu samego prawa.

Znaczenie przepisu jest przede wszystkim porządkujące. Informuje on, jakie kwestie związane z ochroną odmian roślin zostały objęte ustawą, i wskazuje, że ochronie podlega odmiana wyhodowana albo odkryta i wyprowadzona przez hodowcę, a nie przypadkowo wskazany rodzaj rośliny. Szczegółowe zasady tych zagadnień wynikają z dalszych przepisów ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 213.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.