Art. 4a. Wynagrodzenie za zarobkowe korzystanie z odmiany

Osoba, która wyhodowała albo odkryła i wyprowadziła odmianę w ramach umowy o pracę albo na podstawie innej umowy zawartej z hodowcą, ma prawo do wynagrodzenia za wszelkie zarobkowe korzystanie z odmiany, chyba że umowa zawarta z hodowcą stanowi inaczej.

Komentarz do Art. 4a.

Przepis określa zasady wynagradzania osoby, która wyhodowała albo odkryła i wyprowadziła odmianę w określonych relacjach umownych. Chodzi o sytuację, gdy prace nad odmianą były prowadzone w ramach umowy o pracę albo na podstawie innej umowy zawartej z hodowcą. Jeżeli te warunki są spełnione, osoba wykonująca takie działania ma prawo do wynagrodzenia za „wszelkie zarobkowe korzystanie z odmiany”.

Kluczowe znaczenie ma zakres tego uprawnienia. Obejmuje ono korzystanie z odmiany w celach zarobkowych, bez ograniczenia w przepisie do określonego rodzaju wykorzystania. Prawo do wynagrodzenia jest powiązane z samym faktem wyhodowania albo odkrycia i wyprowadzenia odmiany oraz z podstawą, na jakiej dana osoba wykonywała te czynności. Przepis nie uzależnia go od dodatkowych przesłanek wskazanych w jego treści.

Regulacja ma charakter względny, ponieważ dopuszcza odmienne postanowienie umowy zawartej z hodowcą. Oznacza to, że zasada przyznająca wynagrodzenie za zarobkowe korzystanie z odmiany obowiązuje wtedy, gdy umowa nie stanowi inaczej. W praktyce przepis wyznacza więc podstawową regułę rozliczeń między osobą, która stworzyła lub wyprowadziła odmianę, a hodowcą, jednocześnie pozostawiając stronom możliwość uregulowania tej kwestii w odmienny sposób.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 1300.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 5.