Art. 39. Uznanie dotychczasowej księgi i spisu za księgę i spis ustawy

Księga i spis, prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych, z dniem wejścia w życie ustawy stają się odpowiednio księgą i spisem w rozumieniu ustawy.

Komentarz do Art. 39.

Przepis reguluje sposób traktowania księgi i spisu prowadzonych przed wejściem w życie ustawy, na podstawie wcześniejszych przepisów. Z chwilą wejścia w życie nowej ustawy dokumenty te nie tracą swojego znaczenia ani nie przestają być prowadzone, lecz stają się odpowiednio „księgą” i „spisem” w rozumieniu tej ustawy.

Kluczowe znaczenie ma tu zasada ciągłości. Dotychczasowa księga zostaje uznana za księgę przewidzianą w nowej ustawie, a dotychczasowy spis za spis przewidziany w tej ustawie. Przepis nie ustanawia dodatkowych przesłanek, nie uzależnia tego skutku od wydania odrębnej decyzji i nie wskazuje obowiązku ponownego założenia tych dokumentów. Skutek następuje z mocy samej ustawy, w dniu jej wejścia w życie.

W praktyce regulacja zapewnia przejście z wcześniejszego stanu prawnego do stanu ukształtowanego przez ustawę bez przerywania funkcjonowania księgi i spisu. Zachowana zostaje tożsamość obu dokumentów, przy jednoczesnym przypisaniu im znaczenia określonego w nowej ustawie. Użyte słowo „odpowiednio” wskazuje, że każde z tych określeń zachowuje swój rodzaj: księga staje się księgą, a spis spisem. Przepis ma zatem charakter przejściowy i porządkuje status dokumentów istniejących przed wejściem ustawy w życie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 1300.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.