Art. 14. Tymczasowe wyłączne prawo hodowcy

1. Hodowca, który złożył wniosek o przyznanie wyłącznego prawa, wykonuje tymczasowe wyłączne prawo od dnia opublikowania w diariuszu informacji dotyczących złożonego wniosku.

2. Przepisy dotyczące wyłącznego prawa stosuje się odpowiednio do tymczasowego wyłącznego prawa.

3. Tymczasowe wyłączne prawo wygasa z dniem uprawomocnienia się decyzji o przyznaniu lub odmowie przyznania wyłącznego prawa.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa zasady wykonywania tymczasowego wyłącznego prawa przez hodowcę, który ubiega się o przyznanie wyłącznego prawa. Uprawnienie to nie powstaje już w chwili złożenia wniosku, lecz od dnia opublikowania w diariuszu informacji dotyczących tego wniosku. Publikacja wyznacza więc moment rozpoczęcia ochrony przewidzianej w tym przepisie.

Do tymczasowego wyłącznego prawa stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyłącznego prawa. Oznacza to, że tymczasowe uprawnienie podlega tym samym regulacjom, co wyłączne prawo, jednak z uwzględnieniem jego przejściowego charakteru. Przepis nie tworzy odrębnego, niezależnego systemu ochrony, lecz wiąże tymczasowe prawo z zasadami właściwymi dla wyłącznego prawa.

Tymczasowe wyłączne prawo wygasa z dniem uprawomocnienia się decyzji w sprawie wniosku. Dotyczy to zarówno decyzji o przyznaniu wyłącznego prawa, jak i decyzji o odmowie jego przyznania. W pierwszym przypadku kończy się okres tymczasowy, ponieważ zapada ostateczne rozstrzygnięcie przyznające wyłączne prawo. W drugim tymczasowa ochrona ustaje wraz z uprawomocnieniem się odmowy. Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyraźnym określeniu początku i końca tego przejściowego uprawnienia oraz na zapewnieniu, że w okresie rozpatrywania wniosku stosuje się do niego odpowiednio regulacje dotyczące wyłącznego prawa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 1300.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.