Art. 42. Nieważność postanowień umownych mniej korzystnych dla nabywcy niż określone w ustawie

Postanowienia umowy deweloperskiej oraz umowy, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, 3 lub 5 lub ust. 2 oraz art. 3 albo art. 4, mniej korzystne dla nabywców niż przepisy ustawy są nieważne, a w ich miejsce stosuje się odpowiednie przepisy ustawy.

Komentarz do Art. 42.

Przepis określa skutek postanowień umownych, które kształtują sytuację nabywców mniej korzystnie niż przepisy ustawy. Dotyczy to umowy deweloperskiej oraz umów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, 3 lub 5, art. 2 ust. 2, a także w art. 3 albo art. 4.

Jeżeli postanowienie takiej umowy jest mniej korzystne dla nabywców niż odpowiednia regulacja ustawowa, jest nieważne. Oznacza to, że nie wywołuje skutków przewidzianych dla ważnego postanowienia umownego. W jego miejsce stosuje się właściwy przepis ustawy. Mechanizm ten odnosi się do konkretnych postanowień, które pogarszają sytuację nabywców, a nie do całej umowy.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na zapewnieniu pierwszeństwa ustawowemu poziomowi ochrony nabywców przed treścią umowy. Sama obecność mniej korzystnego zapisu nie prowadzi więc do zastosowania tego zapisu, lecz do zastąpienia go odpowiednią regulacją ustawową. Przepis ogranicza w ten sposób możliwość umownego kształtowania praw nabywców w sposób mniej korzystny niż przewidziany w ustawie. Dla oceny skutków danego zapisu istotne jest porównanie jego treści z właściwym przepisem ustawy oraz ustalenie, czy zapis rzeczywiście pogarsza sytuację nabywców.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 1177.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 41.Art. 43.