Art. 41. Zakaz noszenia broni podczas imprez masowych

Pracownik ochrony nie może nosić przy sobie broni palnej, jeżeli wykonuje bezpośrednio zadania w zakresie utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania masowych imprez publicznych.

Komentarz do Art. 41.

Przepis ustanawia zakaz noszenia przy sobie broni palnej przez pracownika ochrony w ściśle określonej sytuacji. Zakaz dotyczy osoby, która wykonuje bezpośrednio zadania związane z utrzymaniem bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania masowej imprezy publicznej. Wszystkie te elementy muszą wystąpić łącznie, aby ograniczenie znalazło zastosowanie.

Regulacja odnosi się więc nie do każdej aktywności pracownika ochrony i nie do każdego czasu wykonywania przez niego pracy. Znaczenie ma bezpośredni charakter realizowanych zadań, ich przedmiot, czyli utrzymanie bezpieczeństwa i porządku publicznego, oraz miejsce czasowe wykonywania tych zadań, czyli okres trwania masowej imprezy publicznej. Przepis nie formułuje zakazu wobec wszystkich pracowników ochrony w każdej sytuacji, lecz wiąże go z konkretnym rodzajem czynności wykonywanych w czasie takiego wydarzenia.

W praktyce oznacza to, że pracownik ochrony realizujący wskazane zadania podczas masowej imprezy publicznej nie może w tym czasie nosić przy sobie broni palnej. Przepis koncentruje się na samym noszeniu broni, a nie na innych sposobach jej użycia lub przechowywania, ponieważ tych kwestii nie reguluje. Jego podstawowym znaczeniem jest wyznaczenie jednoznacznej granicy dla wyposażenia pracownika ochrony podczas wykonywania bezpośrednich zadań związanych z bezpieczeństwem i porządkiem publicznym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 740.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42.