Art. 31. Warunki wykonywania pracy ochrony bez wpisu na listę

Pracownikiem ochrony, co do którego nie jest wymagany wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, może być osoba pełnoletnia, nieskazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne.

Komentarz do Art. 31.

Przepis określa, kto może być pracownikiem ochrony w sytuacji, gdy wobec tej osoby nie jest wymagany wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej albo kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego. W takim przypadku ustawodawca wskazuje dwa podstawowe warunki.

Po pierwsze, osoba musi być pełnoletnia. Oznacza to, że możliwość wykonywania pracy w tym charakterze została powiązana z osiągnięciem pełnoletności. Po drugie, osoba nie może być skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne. Znaczenie ma więc zarówno prawomocność wyroku, jak i umyślny charakter przestępstwa. Samo prowadzenie postępowania albo nieprawomocne rozstrzygnięcie nie zostało w tym przepisie wskazane jako przeszkoda.

Przepis odnosi się wyłącznie do pracownika ochrony, wobec którego nie jest wymagany wpis na jedną z wymienionych list. Nie reguluje szczegółowych wymagań dotyczących osób, dla których taki wpis jest wymagany. Nie wskazuje także dodatkowych warunków związanych z wykształceniem, doświadczeniem, stanem zdrowia czy zakresem wykonywanych zadań.

W praktyce regulacja wyznacza podstawowe kryteria dopuszczenia do pracy w opisanej kategorii. Osoba spełniająca oba warunki, pełnoletność oraz brak prawomocnego skazania za przestępstwo umyślne, może być pracownikiem ochrony w zakresie objętym tym przepisem. Użycie sformułowania „może być” określa możliwość pełnienia takiej funkcji, przy jednoczesnym wskazaniu minimalnych przesłanek przewidzianych w przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 740.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 30.Art. 32.