Art. 150. Świadczenia zdrowotne dla personelu obrony cywilnej

Osobie pełniącej służbę w obronie cywilnej przysługują świadczenia zdrowotne, jeżeli nie przysługują jej one na podstawie innych przepisów.

Komentarz do Art. 150.

Przepis określa uprawnienie osoby pełniącej służbę w obronie cywilnej do świadczeń zdrowotnych. Nie ustanawia jednak tego uprawnienia w sposób bezwarunkowy. Świadczenia przysługują tylko wtedy, gdy dana osoba nie ma do nich prawa na podstawie innych przepisów. Oznacza to, że regulacja znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacji, w której uprawnienie do świadczeń zdrowotnych nie wynika z innej podstawy prawnej.

Znaczenie przepisu polega na zapewnieniu świadczeń osobom pełniącym służbę w obronie cywilnej, ale wyłącznie w zakresie, w jakim nie są one objęte innymi regulacjami. Przepis nie określa rodzaju świadczeń, ich zakresu ani zasad ich udzielania. Rozstrzyga natomiast o samym istnieniu uprawnienia oraz wskazuje jego przesłankę, czyli brak prawa do świadczeń zdrowotnych na podstawie innych przepisów.

W praktyce konieczne jest zatem ustalenie dwóch elementów: czy osoba rzeczywiście pełni służbę w obronie cywilnej oraz czy przysługuje jej prawo do świadczeń zdrowotnych z innej podstawy. Jeżeli oba warunki wskazane w przepisie są spełnione, świadczenia zdrowotne przysługują jej w związku z pełnioną służbą. Jeżeli natomiast takie świadczenia przysługują już na podstawie innych przepisów, art. 150 nie tworzy odrębnego, dodatkowego tytułu do ich uzyskania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1907.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 149.Art. 151.