Art. 9a. Odpowiedzialność przedsiębiorcy wywierającego decydujący wpływ

W przypadku naruszenia przez przedsiębiorcę zakazu określonego w art. 9 ust. 1 ustawy lub art. 102 TFUE naruszenia dopuszcza się również przedsiębiorca wywierający decydujący wpływ na tego przedsiębiorcę. Przepisy art. 6b ust. 2 i 3 stosuje się.

Komentarz do Art. 9a.

Przepis rozszerza krąg przedsiębiorców, którzy mogą dopuścić się naruszenia zakazu określonego w art. 9 ust. 1 ustawy lub art. 102 TFUE. Naruszenie przypisuje nie tylko przedsiębiorcy, który bezpośrednio naruszył ten zakaz, lecz także przedsiębiorcy wywierającemu na niego decydujący wpływ.

Kluczowym elementem jest zatem istnienie „decydującego wpływu” jednego przedsiębiorcy na innego przedsiębiorcę. Przepis nie określa w tym miejscu, na czym taki wpływ ma polegać, ale wskazuje jego znaczenie dla oceny naruszenia. Sam fakt wywierania decydującego wpływu został powiązany z możliwością uznania przedsiębiorcy wpływającego za podmiot, który również dopuścił się naruszenia.

Art. 9a odsyła ponadto do art. 6b ust. 2 i 3. Oznacza to, że przy stosowaniu tej regulacji należy uwzględnić zasady wynikające z tych przepisów. Odesłanie obejmuje oba wskazane ustępy, a więc nie ogranicza się do jednej wybranej reguły.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że ocena naruszenia może obejmować relację między przedsiębiorcami, a nie wyłącznie działanie podmiotu bezpośrednio naruszającego zakaz. Przedsiębiorca wywierający decydujący wpływ może zostać objęty zakresem tej samej regulacji, jeżeli drugi przedsiębiorca dopuścił się naruszenia art. 9 ust. 1 ustawy lub art. 102 TFUE. Was, przepisu nie stosuje się do każdego powiązania między przedsiębiorcami, lecz do sytuacji, w której występuje wskazany w nim decydujący wpływ.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2007 r. poz. 331.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 9.Art. 10.