Art. 18. Zgoda na koncentrację nieograniczającą istotnie konkurencji

Prezes Urzędu, w drodze decyzji, wydaje zgodę na dokonanie koncentracji, w wyniku której konkurencja na rynku nie zostanie istotnie ograniczona, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku.

Komentarz do Art. 18.

Przepis określa kompetencję Prezesa Urzędu w sprawach dotyczących koncentracji. Organ ten wydaje zgodę na dokonanie koncentracji, ale tylko wtedy, gdy jej skutkiem nie będzie istotne ograniczenie konkurencji na rynku. Zgoda jest udzielana w drodze decyzji, co oznacza, że ocena wpływu koncentracji na konkurencję znajduje wyraz w formalnym rozstrzygnięciu organu.

Kluczowym kryterium jest wpływ koncentracji na stan konkurencji. Przepis nie wymaga wyłącznie stwierdzenia, że konkurencja zostanie ograniczona, lecz wskazuje na ograniczenie istotne, czyli mające znaczenie dla funkcjonowania rynku. Ocena koncentruje się więc na tym, czy planowana koncentracja może wywołać poważny skutek dla rywalizacji między uczestnikami rynku.

Ustawa wskazuje w szczególności na dwa związane ze sobą zagrożenia: powstanie pozycji dominującej albo jej umocnienie. Nie są to jednak jedyne możliwe przejawy istotnego ograniczenia konkurencji, ponieważ sformułowanie „w szczególności” wskazuje na przykładowy charakter tych sytuacji. Przepis obejmuje zatem zarówno przypadki, w których koncentracja może doprowadzić do uzyskania pozycji dominującej, jak i takie, w których może wzmocnić pozycję już istniejącą.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na powiązaniu zgody na koncentrację z oceną jej skutków dla konkurencji. Sama koncentracja nie przesądza jeszcze o wydaniu zgody, decydujące jest to, czy konkurencja na rynku zostanie przez nią istotnie ograniczona.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2007 r. poz. 331.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

konkurencja

Art. 17.Art. 19.