Art. 46. Organizacja stref ochronnych i kontrola dostępu

W celu uniemożliwienia osobom nieuprawnionym dostępu do informacji niejawnych o klauzuli „poufne” lub wyższej należy w szczególności:

1) zorganizować strefy ochronne;

2) wprowadzić system kontroli wejść i wyjść ze stref ochronnych;

3) określić uprawnienia do przebywania w strefach ochronnych;

4) stosować wyposażenie i urządzenia służące ochronie informacji niejawnych, którym przyznano certyfikaty.

Komentarz do Art. 46.

Przepis określa podstawowe działania, które mają uniemożliwić osobom nieuprawnionym dostęp do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „poufne” lub wyższą. Posługuje się przy tym zwrotem „w szczególności”, dlatego wskazuje najważniejsze elementy organizacji ochrony, nie opisując szczegółowo sposobu ich wykonania.

Wymagane jest przede wszystkim zorganizowanie stref ochronnych, czyli wyodrębnienie obszarów związanych z ochroną takich informacji. Z tym rozwiązaniem łączy się obowiązek wprowadzenia systemu kontroli wejść i wyjść ze stref ochronnych. Kontrola ma obejmować zarówno dostęp do tych stref, jak i ich opuszczanie.

Kolejnym elementem jest określenie uprawnień do przebywania w strefach ochronnych. Przepis wymaga więc ustalenia, kto może w nich przebywać, a samo przebywanie powinno być powiązane z przyznanymi uprawnieniami. Ochronie służy także stosowanie wyposażenia i urządzeń przeznaczonych do ochrony informacji niejawnych, pod warunkiem że przyznano im certyfikaty.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu zabezpieczeń organizacyjnych, takich jak strefy, kontrola ruchu i określenie uprawnień, z wykorzystaniem certyfikowanego wyposażenia i urządzeń. Wszystkie te elementy mają wspólny cel, ograniczenie dostępu do informacji niejawnych osobom, które nie są do tego uprawnione.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 1228.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 45.Art. 47.