Art. 17. Działania w przypadku naruszenia ochrony informacji niejawnych

1. W przypadku stwierdzenia naruszenia w jednostce organizacyjnej przepisów o ochronie informacji niejawnych pełnomocnik ochrony zawiadamia o tym kierownika jednostki organizacyjnej i podejmuje niezwłocznie działania zmierzające do wyjaśnienia okoliczności tego naruszenia oraz ograniczenia jego negatywnych skutków.

2. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów o ochronie informacji niejawnych o klauzuli „poufne” lub wyższej pełnomocnik ochrony zawiadamia niezwłocznie również odpowiednio ABW lub SKW.

Komentarz do Art. 17.

Przepis określa sposób postępowania w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów o ochronie informacji niejawnych w jednostce organizacyjnej. Odpowiedzialność za pierwsze działania w takiej sytuacji przypisano pełnomocnikowi ochrony. Jego obowiązki obejmują zarówno poinformowanie kierownika jednostki organizacyjnej, jak i podjęcie działań związanych z samym naruszeniem.

Zgodnie z ust. 1 zawiadomienie kierownika jednostki organizacyjnej powinno nastąpić po stwierdzeniu naruszenia. Pełnomocnik ochrony ma także niezwłocznie podjąć działania zmierzające do wyjaśnienia okoliczności zdarzenia. Chodzi o ustalenie, czego dotyczyło naruszenie i w jakich warunkach do niego doszło. Równocześnie działania te powinny służyć ograniczeniu jego negatywnych skutków. Przepis łączy więc obowiązek poinformowania osoby kierującej jednostką z obowiązkiem podjęcia czynności wyjaśniających i zabezpieczających.

Ust. 2 wprowadza dodatkowy obowiązek w odniesieniu do informacji oznaczonych klauzulą „poufne” lub wyższą. Jeżeli naruszenie dotyczy takich informacji, pełnomocnik ochrony zawiadamia niezwłocznie również, odpowiednio, ABW lub SKW. Oznacza to, że waga klauzuli wpływa na zakres wymaganych zawiadomień. Przy naruszeniu dotyczącym informacji o klauzuli „poufne” lub wyższej nie wystarcza samo poinformowanie kierownika jednostki, ponieważ przepis wymaga także zawiadomienia właściwej z tych instytucji.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu kolejności i pilności podstawowych czynności po ujawnieniu naruszenia. Przepis wymaga szybkiej reakcji, wyjaśnienia okoliczności oraz ograniczania skutków, a przy wyższych klauzulach także przekazania informacji poza jednostkę organizacyjną.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 1228.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 16.Art. 18.