Art. 29. Zakaz wliczania opłat do kosztów i kara kierownika

1. Opłaty, o których mowa w art. 28, nie mogą być wliczane do kosztów działalności osób, na które nałożono te opłaty.

2. Jeżeli opłaty, o których mowa w art. 28, dotyczą jednostek organizacyjnych, na kierowników tych jednostek nakłada się karę w wysokości ich wynagrodzenia za okres 3 ostatnich miesięcy.

Komentarz do Art. 29.

Przepis reguluje dwa skutki związane z opłatami, o których mowa w art. 28. Pierwszy dotyczy sposobu ujmowania tych opłat w działalności osób, na które je nałożono. Opłaty te nie mogą być wliczane do kosztów działalności tych osób. Oznacza to, że przepis wyłącza możliwość traktowania ich jako kosztu działalności prowadzonej przez osobę obciążoną opłatą.

Druga zasada odnosi się do sytuacji, w której opłaty dotyczą jednostek organizacyjnych. W takim przypadku karę nakłada się na kierowników tych jednostek. Jej wysokość została określona wprost, odpowiada wynagrodzeniu kierownika za okres 3 ostatnich miesięcy. Przepis wiąże więc fakt obciążenia opłatami jednostki organizacyjnej z odrębną karą dotyczącą jej kierownika.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na rozdzieleniu skutków finansowych opłat w zależności od tego, kogo one dotyczą. Gdy opłaty nałożono na osobę, nie mogą one pomniejszać kosztów jej działalności. Gdy dotyczą jednostki organizacyjnej, konsekwencją jest kara dla jej kierownika, ustalana według jego wynagrodzenia z 3 ostatnich miesięcy. Przepis wskazuje zatem zarówno zakaz dotyczący rozliczania opłat, jak i sposób określenia kary w przypadku jednostek organizacyjnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1995 r. poz. 78.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

opłaty

Art. 28.Art. 29a.