Art. 22. Obowiązek spełniania kryteriów i cofnięcie certyfikacji

1. W okresie, na jaki została dokonana certyfikacja, podmiot, któremu udzielono certyfikacji, jest obowiązany spełniać kryteria certyfikacji obowiązujące na dzień jego wydania.

2. Prezes Urzędu albo podmiot certyfikujący cofa certyfikację w przypadku stwierdzenia, że podmiot, któremu udzielono certyfikacji, nie spełnia lub przestał spełniać kryteria certyfikacji.

3. Cofnięcie certyfikacji przez Prezesa Urzędu następuje w drodze decyzji.

Komentarz do Art. 22.

Przepis określa obowiązki podmiotu, któremu udzielono certyfikacji, oraz zasady jej cofnięcia. Certyfikacja wiąże się z koniecznością spełniania kryteriów certyfikacji obowiązujących w dniu jej wydania. Obowiązek ten obejmuje cały okres, na jaki certyfikacja została dokonana. Oznacza to, że podmiot nie może poprzestać na spełnieniu kryteriów tylko w chwili uzyskania certyfikacji, lecz powinien utrzymywać ich spełnianie przez cały wskazany okres.

Kluczową przesłanką cofnięcia certyfikacji jest stwierdzenie, że podmiot nie spełnia kryteriów certyfikacji albo przestał je spełniać. Przepis wskazuje dwa podmioty uprawnione do cofnięcia certyfikacji, Prezesa Urzędu oraz podmiot certyfikujący. Cofnięcie może więc nastąpić zarówno w razie braku spełnienia kryteriów, jak i w sytuacji, gdy podmiot początkowo je spełniał, lecz później utracił tę zgodność.

W przypadku cofnięcia certyfikacji przez Prezesa Urzędu konieczne jest wydanie decyzji. Przepis wyraźnie określa zatem formę działania Prezesa, nie przesądzając w tym miejscu o formie cofnięcia certyfikacji przez podmiot certyfikujący. W praktyce regulacja łączy uzyskanie certyfikacji z ciągłym obowiązkiem utrzymywania wymaganych kryteriów, a ich niespełnienie może skutkować utratą certyfikacji przed upływem okresu, na jaki została dokonana.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1000.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 23.