Art. 8c. u.o.b.d. Zwielokrotnianie dla ochrony zbiorów

Instytucje dziedzictwa kulturowego mogą zwielokrotniać bazy danych znajdujące się na stałe w ich zbiorach, niezależnie od formatu lub nośnika, w celu uzupełnienia, zachowania lub ochrony tych zbiorów.

Komentarz do Art. 8c. uobd

Przepis przyznaje instytucjom dziedzictwa kulturowego uprawnienie do zwielokrotniania baz danych, które znajdują się na stałe w ich zbiorach. Oznacza to, że instytucja może podejmować takie działania wobec baz już należących do jej trwałych zbiorów, a nie wobec dowolnych baz danych. Użycie słowa „mogą” wskazuje, że przepis ustanawia możliwość, a nie obowiązek zwielokrotniania.

Uprawnienie obejmuje bazy danych niezależnie od formatu lub nośnika. Przepis nie ogranicza więc tej możliwości do określonego sposobu zapisania bazy ani do konkretnego rodzaju nośnika. Decydujące znaczenie ma to, aby baza znajdowała się na stałe w zbiorach instytucji.

Zwielokrotnianie jest dopuszczalne wyłącznie w jednym z trzech wskazanych celów: uzupełnienia, zachowania albo ochrony zbiorów. Cele te wyznaczają zakres praktycznego zastosowania przepisu. Zwielokrotnienie może zatem służyć wzbogaceniu lub uzupełnieniu zbiorów, utrzymaniu ich w odpowiednim stanie albo zabezpieczeniu ich przed utratą lub uszkodzeniem. Przepis nie uzależnia możliwości działania od formatu bazy ani od rodzaju nośnika, lecz od stałego włączenia bazy do zbiorów oraz związku podejmowanego działania z jednym z wymienionych celów. W praktyce regulacja pozwala instytucjom dziedzictwa kulturowego podejmować działania służące zachowaniu i zabezpieczeniu posiadanych baz danych, a także uzupełnianiu ich zbiorów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1769.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8b. uobd Art. 8d. uobd