Art. 18. u.o.p. Nadanie obywatelstwa przez Prezydenta RP

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może nadać cudzoziemcowi obywatelstwo polskie.

Komentarz do Art. 18. uop

Przepis określa podstawę nadania obywatelstwa polskiego cudzoziemcowi przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Użyte sformułowanie „może nadać” wskazuje, że nadanie obywatelstwa jest uprawnieniem Prezydenta, a nie obowiązkiem. Oznacza to, że sam fakt bycia cudzoziemcem nie powoduje automatycznego uzyskania obywatelstwa polskiego. Przepis wiąże możliwość nadania obywatelstwa z decyzją organu wskazanego w jego treści.

Zakres regulacji jest wąski i obejmuje dwa podstawowe elementy: osobę, której obywatelstwo może zostać nadane, oraz organ uprawniony do dokonania tej czynności. Adresatem jest cudzoziemiec, natomiast kompetencję przyznano Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis nie określa dodatkowych przesłanek, które musiałby spełnić cudzoziemiec, ani nie opisuje trybu postępowania prowadzącego do nadania obywatelstwa. Nie wskazuje również, że obywatelstwo jest nadawane z mocy samego przepisu.

Znaczenie praktyczne art. 18 polega na tym, że przewiduje on możliwość uzyskania obywatelstwa polskiego w drodze aktu Prezydenta skierowanego do cudzoziemca. Jednocześnie brzmienie przepisu podkreśla uznaniowy charakter tej kompetencji, ponieważ posługuje się zwrotem „może nadać”, a nie określeniem nakazującym nadanie obywatelstwa po spełnieniu wskazanych warunków. W ramach tego artykułu rozstrzygające znaczenie ma zatem możliwość działania Prezydenta wobec cudzoziemca.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1611.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 17. uop Art. 19. uop