Art. 18. Uprawnienia obcych państw w wyłącznej strefie ekonomicznej

Obce państwa korzystają w wyłącznej strefie ekonomicznej z wolności żeglugi i przelotu, układania kabli podmorskich i rurociągów oraz innych, zgodnych z prawem międzynarodowym, sposobów korzystania z morza, wiążących się z tymi wolnościami, z zastrzeżeniem przepisów ustawy.

Komentarz do Art. 18.

Przepis określa, z jakich sposobów korzystania z morza mogą korzystać obce państwa w wyłącznej strefie ekonomicznej. Wymienia trzy podstawowe wolności: żeglugę, przelot oraz układanie kabli podmorskich i rurociągów. Obejmuje także inne sposoby korzystania z morza, ale tylko wtedy, gdy są one zgodne z prawem międzynarodowym i wiążą się z wymienionymi wolnościami.

Znaczenie przepisu polega na wskazaniu, że sama obecność obcego państwa w wyłącznej strefie ekonomicznej lub podejmowanie tam określonej działalności nie jest wyłączone. Zakres dopuszczalnego działania wyznaczają jednak dwa warunki. Po pierwsze, dodatkowe sposoby korzystania z morza muszą pozostawać w związku z żeglugą, przelotem, układaniem kabli podmorskich albo rurociągów. Po drugie, muszą być zgodne z prawem międzynarodowym.

Uprawnienia te nie mają charakteru bezwzględnego. Końcowe zastrzeżenie nakazuje uwzględniać przepisy ustawy, dlatego korzystanie z wymienionych wolności podlega również ograniczeniom i wymaganiom wynikającym z jej regulacji. W praktyce przepis wyznacza podstawową zasadę dla aktywności obcych państw w wyłącznej strefie ekonomicznej, jednocześnie pozostawiając pierwszeństwo szczegółowym rozwiązaniom przewidzianym w ustawie. Dotyczy to zarówno przemieszczania się po morzu i w przestrzeni powietrznej, jak i prowadzenia podmorskiej infrastruktury oraz innych powiązanych form korzystania z morza.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1125.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 17.Art. 19.