Art. 687. Niestawiennictwo do czynnej służby w czasie mobilizacji lub wojny

Kto w czasie mobilizacji lub wojny będąc powołany do czynnej służby wojskowej nie zgłasza się do tej służby w określonym terminie i miejscu, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

Komentarz do Art. 687.

Przepis określa odpowiedzialność za niezgłoszenie się do czynnej służby wojskowej w szczególnych warunkach, czyli w czasie mobilizacji lub wojny. Odpowiedzialność dotyczy osoby, która została powołana do tej służby, a następnie nie stawiła się w miejscu i terminie wskazanym w powołaniu. Wszystkie te elementy muszą wystąpić łącznie: musi istnieć mobilizacja albo wojna, powołanie do czynnej służby wojskowej oraz brak zgłoszenia się w określonym czasie i miejscu.

Znaczenie ma nie samo powołanie, lecz niewykonanie obowiązku stawienia się zgodnie z określonymi warunkami. Przepis nie różnicuje przyczyn niezgłoszenia się ani nie przewiduje w swojej treści odrębnych zasad zależnych od długości opóźnienia. Opisuje jedno zachowanie, polegające na niezgłoszeniu się do służby w wymaganym terminie i miejscu.

Za taki czyn przewidziano karę pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. Oznacza to, że ustawa ustanawia wysoki minimalny poziom zagrożenia karą, a wskazana sankcja odnosi się do osoby spełniającej wszystkie przesłanki opisane w przepisie. Regulacja ma więc praktyczne znaczenie przede wszystkim przez jednoznaczne powiązanie obowiązku stawienia się do czynnej służby z surową sankcją za jego niewykonanie. Zakres przepisu jest ograniczony do sytuacji mobilizacji lub wojny oraz do osób formalnie powołanych do tej służby.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 686.Art. 688.