Art. 556. Przesłanki zwolnienia żołnierza zawodowego ze służby

1. Żołnierze zawodowi w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny pozostają w służbie wojskowej do dnia zwolnienia ich z tej służby.

2. Zwolnienie żołnierza zawodowego ze służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny następuje w przypadku:

1) uznania przez wojskową komisję lekarską za trwale niezdolnego do tej służby;

2) osiągnięcia przez żołnierza wieku 60 lat, z zastrzeżeniem art. 227;

3) niewywiązywania się z obowiązków służbowych, potwierdzonego w opinii służbowej;

4) zaistnienia potrzeb Sił Zbrojnych;

5) prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej określonej w art. 362 ust. 1 pkt 7;

6) prawomocnego orzeczenia środków karnych w postaci pozbawienia praw publicznych lub degradacji albo wydalenia z zawodowej służby wojskowej lub zakazu wykonywania zawodu żołnierza zawodowego;

7) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

3. Zwolnienie żołnierza zawodowego ze służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny może nastąpić:

1) w przypadku uznania go przez wojskową komisję lekarską za czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej;

2) w celu sprawowania opieki nad dziećmi do lat 16, gdy oboje rodzice są żołnierzami lub gdy żołnierz samotnie sprawuje tę opiekę, a nie ma innego członka rodziny, któremu można powierzyć jej sprawowanie.

Komentarz do Art. 556.

Przepis określa zasady pozostawania żołnierzy zawodowych w służbie wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego oraz w czasie wojny. W tych okolicznościach żołnierz pozostaje w służbie aż do dnia zwolnienia. Oznacza to, że samo ogłoszenie mobilizacji lub stanu wojennego, a także trwanie wojny, nie powoduje automatycznego zwolnienia ze służby.

Zwolnienie następuje, gdy wystąpi jedna z przesłanek wskazanych w przepisie. Należą do nich: trwała niezdolność do służby stwierdzona przez wojskową komisję lekarską, osiągnięcie przez żołnierza wieku 60 lat, z zastrzeżeniem art. 227, oraz niewywiązywanie się z obowiązków służbowych potwierdzone w opinii służbowej. Zwolnienie może być także związane z potrzebami Sił Zbrojnych, prawomocnym wymierzeniem określonej kary dyscyplinarnej, prawomocnym orzeczeniem wskazanych środków karnych albo prawomocnym skazaniem na karę pozbawienia wolności lub aresztu wojskowego bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Zwolnienie może nastąpić również w dwóch dodatkowych sytuacjach. Pierwszą jest czasowa niezdolność do czynnej służby wojskowej, uznana przez wojskową komisję lekarską. Drugą stanowi konieczność sprawowania opieki nad dziećmi do lat 16, gdy oboje rodzice są żołnierzami albo żołnierz samotnie sprawuje opiekę i nie ma innego członka rodziny, któremu można ją powierzyć. Przepis rozróżnia więc przypadki, w których zwolnienie jest przewidziane po spełnieniu określonej przesłanki, oraz sytuacje, w których może ono nastąpić.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 555.Art. 557.