Art. 511. Definicje stałego i długotrwałego uszczerbku na zdrowiu

Uszczerbek na zdrowiu, o którym mowa w art. 509 ust. 2, uważa się za:

1) stały – jeżeli powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy;

2) długotrwały – jeżeli powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy mogące ulec poprawie.

Komentarz do Art. 511.

Przepis określa, jak należy rozumieć dwa rodzaje uszczerbku na zdrowiu, o którym mowa w art. 509 ust. 2. Rozróżnienie opiera się przede wszystkim na przewidywanym czasie trwania upośledzenia czynności organizmu oraz możliwości jego poprawy.

Uszczerbek stały występuje wtedy, gdy upośledzenie czynności organizmu nie rokuje poprawy. Oznacza to, że według przyjętej oceny nie przewiduje się odzyskania prawidłowej funkcji w przyszłości. Przepis nie wskazuje przy tym minimalnego czasu trwania takiego upośledzenia, lecz akcentuje brak rokowań na poprawę.

Uszczerbek długotrwały zachodzi natomiast wówczas, gdy upośledzenie czynności organizmu trwa dłużej niż 6 miesięcy, ale może ulec poprawie. Konieczne są więc łącznie dwa elementy: przekroczenie wskazanego okresu oraz istnienie możliwości poprawy. Samo trwanie upośledzenia przez ponad 6 miesięcy nie wystarcza, jeżeli nie można wskazać, że stan ten może się zmienić.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wprowadzeniu jasnego podziału między stanem nierokującym poprawy a stanem utrzymującym się przez dłuższy czas, lecz potencjalnie odwracalnym. Przy kwalifikacji znaczenie mają zatem nie tylko aktualne następstwa uszczerbku, ale również ich rokowanie. Przepis pozwala odróżnić te sytuacje na potrzeby regulacji, do której odsyła art. 509 ust. 2.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 510.Art. 512.