Art. 497. Odszkodowanie za szkodę nieumyślną i limit jego wysokości

Jeżeli żołnierz wyrządził szkodę nieumyślnie, jest obowiązany do zapłaty odszkodowania w wysokości rzeczywistej straty, jednak odszkodowanie nie może przewyższać kwoty trzymiesięcznego uposażenia przysługującego żołnierzowi.

Komentarz do Art. 497.

Przepis określa zakres odszkodowania należnego w sytuacji, gdy żołnierz wyrządził szkodę nieumyślnie. W takim przypadku żołnierz jest obowiązany do zapłaty odszkodowania, ale jego wysokość podlega dwóm ograniczeniom wynikającym z przepisu.

Po pierwsze, odszkodowanie odpowiada wysokości rzeczywistej straty. Oznacza to, że podstawą ustalenia należności jest rozmiar faktycznie poniesionej szkody, a nie dowolnie określona kwota. Po drugie, nawet jeżeli rzeczywista strata jest wyższa, odszkodowanie nie może przewyższać kwoty trzymiesięcznego uposażenia przysługującego żołnierzowi. Uposażenie stanowi więc górną granicę odpowiedzialności w opisanej sytuacji.

Przepis dotyczy wyłącznie szkód wyrządzonych nieumyślnie. Jego zastosowanie wymaga zatem ustalenia zarówno faktu powstania szkody, jak i tego, że została ona spowodowana przez żołnierza bez zamiaru jej wyrządzenia. Jeżeli wysokość rzeczywistej straty jest niższa niż równowartość trzymiesięcznego uposażenia, odszkodowanie odpowiada tej niższej kwocie. Jeżeli natomiast strata przewyższa tę równowartość, należność zostaje ograniczona do kwoty trzymiesięcznego uposażenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu zasady pokrycia rzeczywistej straty z ustawowym limitem. Żołnierz odpowiada więc za szkodę nieumyślną, lecz jego obowiązek zapłaty nie może przekroczyć wskazanego w przepisie maksimum.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 496.Art. 498.